Update: 2 maanden oud

Zo! Daar zijn we weer, ineens twee maanden later. Inmiddels is er zo veel veranderd! Natuurlijk de zichtbare dingen, zoals Ben zelf, die enorm aan het groeien is en lekkere baby-vetjes aan het kweken is, heerlijk! Ook kan hij al echt lachen en zie je zijn pretoogjes samenknijpen, om van te smelten! Ook maakt hij steeds meer verschillende geluidjes en begint hij een beetje te brabbelen. Maar er is ook veel veranderd qua doen en ritme. Ik vertel je meer!

Op stap gaan
Waar het de eerste weken nog allemaal spannend was, neem ik Ben nu gewoon overal mee naar toe. Op visite, naar de supermarkt, even wat halen in de stad. Prima, je gaat maar even mee! Het is nog steeds wel  plannen wanneer je het beste kunt vertrekken, maar dat zal nog wel een tijd zo blijven. Hij fijne is: Ben slaapt overal. Heeft hij geen moeite mee, zo fijn! In de auto, in de kinderwagen, op visite, in de supermarkt, hij vindt alles prima. Echt heel makkelijk en fijn en ik neem het er nu maar van, om ook maar echt op stap te gaan. En denk ik een keer dat het niet zo fijn uit komt, met Ben erbij? Dan is papa Maarten ook niet vies van een (mid)dagje alleen knuffelen en kan ik gewoon lekker mijn gang gaan.

Eten en slapen
Ben is een hongerige baby. Als hij wakker wordt en begint met huilen, is het eigenlijk altijd omdat hij honger heeft. Inmiddels zijn de krampjes enorm afgenomen, wat ook fijn is. Verder spuugt hij nogal snel en krijgt hij johannesbroodpitmeel (voor de niet baby-mensen: een verdikkingsmiddel) in zijn melk. En dat gaat heel goed! Hij heeft veel minder last van omhoogkomende melk, wat natuurlijk niet fijn is.

Ik kan ook een heel verhaal over borstvoeding afsteken, maar ik denk niet dat iedereen daar op zit te wachten. Even in het kort: Ja! Ik ben begonnen met borstvoeding, maar Ben dronk niet goed aan de borst, dus ben ik fulltime gaan kolven. Een heel karwei dat ik met liefde heb gedaan. Maar dat liep na een week of 7 enorm terug. Inmiddels zijn we aan het afbouwen en maken we de laatste restjes uit de diepvries op. Ik heb er vrede mee, het geeft me ook rust. Hij heeft een goede start met borstvoeding gehad en nu kan hij lekker verder groeien op kunstvoeding. Ook prima.

En wat ik al zei, Ben slaapt over het algemeen heel goed (en overal), al merken we wel dat hij nu na een wandeling, wel in slaapt valt in de kinderwagen, maar eenmaal thuis ook weer snel wakker is. Dan leggen we hem gewoon in zijn bedje. Daar slaapt hij toch veel rustiger. De nachten zijn nog elke keer anders, maar eruit moeten we nog steeds. Ach, hij is nog jong en het hoort erbij. Al hoor ik van andere meiden uit onze Centering Pregnancy groep (bijeenkomsten tijdens onze zwanger-verloskundige tijd) dat hun kind (soms) al wel heerlijk een nacht van 6 of 8 uur maakt. Ben slaapt ook wel eens 6 of meer uur… maar dat is dan vanaf een uur of 20:00, tot 2:30 of 3:00 ’s nachts. Hebben we nog niet zoveel aan. En wat iedereen zegt: komt vanzelf goed. Laten we dat hopen!

Baby- en kindgebaren
Een tijdje terug heb ik een kennismakingscursus gevolgd over baby- en kindgebaren via www.iedereengebaart.nl, zo enorm leuk en leerzaam! Je leert verschillende gebaren, om met je kind te communiceren. Vanaf ongeveer 6 maanden kun je volop gaan gebaren naar je baby en (meestal) vanaf 8 maanden kunnen ze ook teruggebaren. Zo kunnen ze, omdat ze nog niet kunnen praten, ofcourse, zich wel uitdrukken en duidelijk maken wat ze willen. Zijn ze moe, hongerig of willen ze spelen? Het lijkt mij erg leuk om dit onderdeel van zijn opvoeding te maken! En voor mijzelf vind ik het ook erg interessant om (algemene) gebarentaal te leren. Inmiddels heb ik mij via IedereenGebaart ook aangemeld voor de echte cursus en ga ik deze in oktober en november volgen. Hier vertel ik later zeker meer over!

En verder…
Nog een maand verlof! Ik zeg het maar weer: wat gaat de tijd snel! Ik geniet er nog enorm van om fulltime moeder te zijn, maar als ik nadenk over mijn werk, heb ik ook wel weer erg zin om weer (op regelmatige basis) te kletsen met mijn collega’s en creatief bezig te zijn. Het is ook een fijn idee dat je nog ergens je steentje aan bijdraagt. Hopelijk zijn ze me nog niet vergeten!

Dat brengt ook de oppas met zich mee. We hebben naast opa en oma en tante, ook een gastouder die op Ben gaat passen. Ik blijf het een gek idee vinden om hem achter te laten aan iemand anders dan mijzelf, of Maarten. Ik mis hem dan enorm! Maar dat zijn mijn emoties die praten, rationeel weet ik dat hij in goede handen is en ik even mijn handen vrij heb, ook fijn. Binnenkort hebben we een proefmiddag bij de gastouder, om even te wennen. Ik ben me ervan bewust dat mensen denken dat het wennen voor Ben is… maar ik denk dat mama harder moet wennen. De vorige keer was hij al in slaap gevallen in de armen van onze gastouder, dus ik denk niet dat Ben zo moeilijk is. Mama daarentegen ziet er nu al tegenop!

Ik denk maar zo, ook al vindt ik het moeilijk om af en toe wat los te laten. Het zijn gezonde gevoelens! En dan is daar Maarten om me weer even back to earth te brengen. Ik denk dat we een goed team zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *