UPDATE: De eerste weken met een baby – week 1 t/m 4

De eerste weken met je newborn is voor iedereen anders. Onze start was nogal een rocky start. We begonnen in het ziekenhuis (keizersnee), maar het duurde allemaal wat langer dan gedacht. Gelukkig konden we na een kleine week samen naar huis. Lauren heeft een kleine nierafwijking, waardoor een vervolgonderzoek nog ingepland moest worden. Hierdoor kreeg alles een nasleep en was het onbezorgd genieten nog niet begonnen de eerste weken.

Ik lees zelf vaak mijn blog terug, en lees dan over het ritme dat ik had met Ben. Maar ik begon hierover pas te bloggen toen we die hadden met drie maanden. Daarom nu het verhaal over de eerste weken. Voor mezelf en voor iedereen die écht wil weten hoe het is met een newborn.

Week 1 tot en met 4.
Het beste woord om alles te omschrijven is een wervelwind. Intens genieten wordt afgewisseld met afzien en onzekerheid. Vooral bij mij dan, het zal ook aan de hormonen liggen, maar ik heb meer gehuild dan ooit tevoren. Van blijdschap, want wat mogen wij ons gelukkig prijzen met zo’n mooi kindje en wat is Ben toch lief voor haar! Maar ook van onzekerheid. Je zit overal zo middenin, je bent fulltime met je baby bezig en in mijn geval ook met Ben. Geen idee hoe ik dat allemaal op elkaar moet afstemmen! Lauren heeft nog geen enkel ritme en komt wanneer ze komt. Slaapt wanneer ze slaapt en huilt wanneer ze huilt.

In het ziekenhuis waren de dagen lang, daarbij optellende dat het niet je eigen omgeving is en ik ook een kamer moest delen; kwam ik aan uitrusten niet toe. De eerste twee weken gingen eigenlijk best goed, achteraf gezien. Ze was rustig, lief en at en sliep goed. In de derde week begon ze steeds onrustiger te drinken, veel te spugen en veel wakker te zijn – in combinatie met huilen. Toen bleek dat ze spruw had. Wat vervelend voor haar! Gelukkig kregen we een soort zalf van de huisarts en dat hielp goed. Het slapen gaat nog niet van een leien dakje. Zelf in slaap vallen lukt (nog) niet, dus ik ben constant in de weer met haar sussen, wiegen en op het juiste moment wegleggen. Daarnaast is overdag grote broer Ben ook van de partij en kan hij soms wat luidruchtig spelen, wat ook niet mee helpt. Hem (langere tijd) alleen beneden laten kan nog niet, met de leeftijd van 1,5 jaar. Als ze echt niet wil slapen en erg onrustig is, heb ik gelukkig een draagzak. Lifesaver! Dit alles vind ik best wel pittig en vergt gewoon veel tijd en energie. Maar ik doe het met liefde.

Mijn gevoel deze weken was vooral intens. De liefdevolle gevoelens, dat je wordt overstroomd met liefde, worden afgewisseld met onzekerheid. Je wordt echt geleefd. Gelukkig konden Maarten en ik het meeste samen doen en had ik het geluk dat Maarten 3 weken vrij had. Het is vooral wennen en soms ook het gevoel dat je jezelf even mist. Nu vooral met een tweede merk ik dat ik qua energie echt 24/7 ‘aan’ sta. Het moeilijkste vond ik dan ook het delen van de aandacht tussen Ben en Lauren. Maar ook dat heeft zijn weg gevonden.

Bij Ben vond ik alle ‘eerste keren’ moeilijk. De eerste keer in de auto bijvoorbeeld; nou dat gevoel heb ik nu totaal niet. Ze doet lekker met alles mee, gaat mee naar de supermarkt. Ik ben al alleen met twee kids op pad geweest en we zijn met zijn vieren al naar de dierentuin geweest. Heerlijk vind ik dat nu! Het uit handen geven van Lauren vind ik daarentegen wel heel pittig. Ook omdat ik alles nu op gevoel doe en haar ook goed aanvoel. Maar soms weet ik ook niet wat ze wil, tenzij ik haar zie. Als iemand anders het dan moet overnemen (behalve papa Maarten natuurlijk) breekt mijn moederhart. Dat loslaten is wel een dingetje hoor!

Maar ik kan niet wachten tot er een ritme is. Bij Ben hadden we die zo rond tussen de 10 weken. Soms kan ik Lauren wel groot kijken. Natuurlijk, ze is nog geen maand oud en zal ook met een tijdje helemaal in gareel (zoals mama dat graag ziet) meedoen. Maar tot die tijd ben ik héél blij met mijn verlof en dat ik elke dag kan volgen zoals het komt. Maar ik weet ook; ga nou gewoon genieten van het moment, ze is maar één keer deze leeftijd, en hoe speciaal is dat.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *