UPDATE: de laatste loodjes

De laatste loodjes! Inmiddels zitten de kerstdagen er weer op, is het alweer 2019 en begint mijn verlof! Van vakantie, naar verlof, heerlijk! Zo heb ik 7 weken voor mijn uitgerekende datum al ‘vrij’. Ja ja, tussen haakjes, want er is nog genoeg te doen.

Met de baby gaat alles goed, ik voel de baby al flink bewegen, al wordt de ruimte steeds krapper. Gisteren zei de verloskundige nog: ‘Oh, dat is wel allemaal baby in je buik’. Dat is één ding dat we zeker weten, het wordt weer een grote baby. En om die reden wordt het waarschijnlijk ook weer een keizersnee. Prima. Ik heb me erbij neer gelegd dat Maarten en ik nou eenmaal grote babies maken. Alles is gecontroleerd, van suikerwaardes en eetgewoontes tot mijn bloeddruk en bloedwaardes. Alles is helemaal oké! En dat is wel heel fijn om te weten.

Het is nog steeds heel leuk om op de bank te zitten en je buik flink te zien bewegen. Dat blijft toch echt wel heel speciaal! Het lijkt me gek om straks weer een ‘lege’ buik te hebben. Al is een tweede zwangerschap zeker weten anders dan een eerste. We zijn er allebei minder bewust mee bezig. Ons leven gaat gewoon door, er loopt al een kleintje in huis en omdat alles nog redelijk recent is, doe ik geen extra zwangerschapscursus dit keer. En daarom vind ik het ook zo fijn om nu deze laatste weken heerlijk in de babykamer door te brengen, kleren te wassen, wat op te ruimen en de kamer mooi te stylen. Of je noemt het nesteldrang.

Met mij gaat alles ook nog steeds prima. Ik heb wel last van maagzuur, omdat de baby zo hoog ligt – maar ik hoorde dat ook dit een veel voorkomende kwaal is. Ook het slapen gaat minder goed, er zit vanalles in de weg en even soepel omdraaien ’s nachts zit er niet meer in. En daarnaast krijg wat meer last van mijn bekken en loop ik ook wat minder snel (wat vooral Maarten minder leuk vindt). We proberen wel nog steeds stukjes te gaan lopen, zodat ik een beetje in beweging blijf, dat is het enige dat ik wel moeilijk vind. Met de feestdagen achter ons, waar ik én meer heb gegeten én meer heb gewandeld, merk ik dat dat wel zwaarder wordt. Als ik alleen ben en thuis het huishouden doe en aan het opruimen ben, dan ben ik na een ochtend ook wel echt klaar.

Goed, nu ik dit allemaal schrijf komt de uitgerekende datum toch echt wel in zicht! Ik vind het dit keer wéér spannend, maar ook enorm leuk om de baby straks te ontmoeten. Ik heb nog totaal geen idee wat ik moet verwachten en ga maar uit van slapeloze nachten en drukke dagen. Dan kan het alleen maar meevallen. Toch?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *